Love or Carrier Recovery?!

رینگ رینگ! ]تلفن زنگ میزنه[

-الو؟! سلام..

-سلام.. حال شما چطوره خوب هستید؟!

-الحمدولل.. ما هم خوبیم! شما چطورید؟ برادرا خوبن؟ مامان .. بابا؟ همگی خوبن؟!

-از دعای شما .. سلام می رسونن .. خوبن ..

-دیگه چطورید؟ آب و هوا چطوره..

-آره هوا گرم شده..

-..

]و این مکالمه همینطور با این حرف ها ادامه پیدا میکنه تا به صحبت اصلی برسن..[

اینجا صحبت اصلی مهم نیست! بلکه تحلیل یک مهندس و یک انسان اهل ذوق و هنر از این ماجرا ..

ذوق و هنر!

ایرانی ها کلا خیلی به هم علاقه دارن و دوست دارن با هم حرف بزنن چون همدیگر را دوست می دارند!

مهندس!

در تئوری اطلاعات گفته می شود که اگر لحظه ی بعدی یک سیگنال قابل پیشبینی باشد، آن سیگنال حاوی اطلاعات نیست. حالا این سیگنال های بالا هم قابل پیشبینی هستند.. پس حاوی اطلاعات نیستند و نباید آنها را فرستاد. البته اگر مجبور باشیم این سیگنال ها را بفرستیم می توانیم برای سنکرون کردن فرستنده و گیرنده یا بازیابی سیگنال حامل (carrier recovery) از آنها استفاده کنیم .

حالا ما همدیگر را دوست داریم؟! یا سیگنال حامل را بازیابی می کنیم؟؟!